Τρίτη, 07 Ιουλίου 2020

Καρκίνος του ορθού και σύνδρομο χαμηλής πρόσθιας εκτομής

Το σύνδρομο της χαμηλής πρόσθιας εκτομής (του ορθού) (Low anterior resection syndrome (LARS) ορίζεται η αποδιοργανωμένη εντερική λειτουργία μετά από την αφαίρεση του ορθού, η οποία μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες για την ποιότητα ζωής.

Η εισαγωγή των κοπτοραπτικών (συρραπτικών) εργαλιών και η βελτίωση των τεχνικών για την επίτευξη της κολοορθικής αναστόμωσης μετά από την αφαίρεση του ορθού βοήθησαν στην αύξηση των επεμβάσεων που διατηρούν τους σφιγκτήρες του πρωκτού (σφιγκτηροσωστικών) επεμβάσεων. Η ολική μεσοορθική εκτομή και η ακτινοθεραπεία της πυέλου βελτίωσαν σημαντικά τα ογκολογικά αποτελέσματα μετά από θεραπεία για τον καρκίνο του ορθού. Η βελτιωμένη επιβίωση και τα χαμηλότερα ποσοστά τοπικής υποτροπής οδήγησε τους κλινικούς ιατρούς και ερευνητές να στρέψουν τη προσοχή τους και προς στις λειτουργικές επιπτώσεις και ιδιαίτερα την εντερική δυσλειτουργία μετά από την αφαίρεση του ορθού. Έτσι τα ογκολογικά αποτελέσματα έπαψαν να αποτελούν τις μόνες μετρήσιμες παραμέτρους επιτυχίας της θεραπείας του καρκίνου του ορθού. Η ποιότητα ζωής καθώς και τα λειτουργικά αποτελέσματα που σχετίζονται με την εντερική λειτουργία μετά από την χειρουργική για τον καρκίνο του παχέος εντέρου και ορθού αποτελούν πλέον σημαντικό πεδίο έρευνας και κύρια αναφερόμενες ομάδες αποτελεσμάτων.

 
Με σκοπό τη μείωση της ετερογένειας των αναφερομένων αποτελεσμάτων και τη δημιουργία μιας κοινής επιστημονικής συνισταμένης αναφορικά με τις λειτουργικές επιπτώσεις μετά από την αφαίρεση του ορθού αναπτύχθηκε αρχικώς η βαθμολογία LARS (LARS score), η οποία σχεδιάστηκε από έμπειρους κλινικούς ερευνητές (χωρίς την αρχική συμμετοχή αρρώστων). Έτσι δημιουργήθηκε ένα απλό και αναπαραγώγιμο εργαλείο για την κλινική εκτίμηση του LARS το οποίο επέτρεπε πιο αξιόπιστη συμβουλευτική υποστήριξη και ακριβή σχεδιασμό της προτεινόμενης θεραπείας της εντερικής δυσλειτουργίας μετά από την αφαίρεση του ορθού (Annals of Surgery 2014:259:728-734).

Το LARS score έχει καλές ψυχομετρικές ιδιότητες, έχει πιστοποιηθεί και επικυρωθεί σε διάφορες γλώσσες (Αγγλικά, Γερμανικά, Ισπανικά, Σουηδικά και Δανέζικα) και γενικά έχει αποδειχθεί ένα αξιόπιστο κλινικό εργαλείο το οποίο μείωσε την ετερογένεια των αποτελεσμάτων και έδωσε τη δυνατότητα να ανιχνευθεί η συχνότητα του, η οποία αναφέρεται στο 41%. Εντούτοις παρουσιάζει κάποιες αδυναμίες αναφορικά με την αποτύπωση κάποιων παραμέτρων, οι οποίες είναι σημαντικές στους ασθενείς ενώ υποεκτιμά τις συνέπειες που έχει η δυσκολία αφόδευσης και δεν αξιολογεί με ακρίβεια τις συνέπειες των συμπτωμάτων στη ποιότητα ζωής των αρρώστων.

Οι συγκεκριμένες αδυναμίες αναγνωρίστηκαν και έτσι αποφασίστηκε να αναπτυχθεί μία διεθνή συναίνεση (consensus) (Colorectal Disease 2020;22:331-341) αναφορικά με τον ορισμό του LARS, όπου θα λαμβάνονταν υπόψη όλες οι παράμετροι ενώ οι αποφάσεις θα ελαμβάνονταν σε διάφορα στάδια και από τρεις μεγάλες ομάδες. Οι τρεις αυτές ομάδες περιελάμβαναν ασθενείς, χειρουργούς παχέος εντέρου και ορθού καθώς και άλλους επαγγελματίες υγείας (νοσοκόμες, γαστρεντερολόγους, ειδικούς στην αντιμετώπιση προβλημάτων του πυελικού εδάφους κ.α.) από πέντε περιοχές, όπως η Αυστραλασία, Βόρεια Αμερική, Δανία, Ισπανία και Μεγάλη Βρετανία. Αυτό που προέκυψε από τη διεθνή αυτή συνεργασία ήταν μεθοδολογικά πρωτοποριακό αφού για πρώτη φορά προήλθε από μία ευρεία διεθνή συνεργασία ασθενών ενώ ο ορισμός που προέκυψε έλαβε υπόψη ζωτικές παραμέτρους της εμπειρίας που βίωναν οι ασθενείς. Εξίσου πρωτοποριακό ήταν το γεγονός ότι το σύνδρομο της χαμηλής πρόσθιας εκτομής (LARS) αποτυπονώταν σε οκτώ ομάδες συμπωμάτων (symptoms complexes) και οκτώ ομάδες  συνεπειών (consequences), τα οποία επέτρεπαν με μεγαλύτερη ακρίβεια να προσδιορισθούν οι αλλαγές που αφορούν το LARS ανάλογα με την επέμβαση όσο και σε χρονικό ορίζοντα. Με αυτό τον τρόπο προέκυψε ένας πιό ακριβής ορισμός που παρουσίαζε εκτός από τα συμπτώματα και τις συνέπειες και όχι μία βαθμολογία (LARS score).

Οι οκτώ ομάδες συμπτωμάτων περιλαμβάνουν: 1. Μεταβλητή και απρόβλεπτη εντερική λειτουργία, 2. Δυσκολίες αφόδευσης, 3. Ακράτεια, 4. Επαναλαμβανόμενες επώδυνες κενώσεις, 5. Αυξημένη συχνότητα αφόδευσης, 6. Αίσθηση επείγουσας ανάγκης προς αφόδευση, η οποία είναι δύσκολα ελεγχόμενη, 7. Ρύπανση/Λέκιασμα των εσωρούχων, 8. Αλλοιωμένη υφή κοπράνων.

Οι οκτώ συνέπειες είναι: 1. Εξάρτηση από την τουαλέτα, 2. Ανησυχία για την εντρική λειτουργία, 3. Δυσαρέσκεια με την εντερική λειτουργία, 4. Ανάπτυξη στρατηγικών και συμβιβασμών, 5. Αρνητικές συνέπειες στη πνευματική και συναισθηματική ισορροπία, 6. Αρνητικές συνέπειες στις κοινωνικές και καθημερινές δραστηριότητες, 7. Αρνητικές συνέπειες στις διαπροσωπικές σχέσεις και στην οικειότητα, 8. Αρνητικές συνέπειες στις επαγγελματικές υποχρεώσεις και ρόλους.

Οι ασθενείς που συμμετείχαν είχαν υποβληθεί σε πρόσθια εκτομή του ορθού για καρκίνο (σφιγκτηροσωστική επέμβαση) πριν από τουλάχιστον 12 μήνες ενώ είχε γίνει σύγκλειση της ειλεοστομίας (αν είχε δημιουργηθεί κατά τη διάρκεια του αρχικού χειρουργείου) τουλάχιστον 6 μήνες πριν και οποιαδήποτε μετεγχειρητική χημειοθεραπεία είχε ολοκληρωθεί. Αν κάποιος ασθενής μετά από σφιγκτηροσωστική αφαίρεση του ορθού για καρκίνο εμφανίσει κάποιο από τα προαναφερόμενα συμπτώματα το οποίο οδηγεί σε κάποια από τις προαναφερθείσες συνέπειες τότε ο ασθενής πληροί τις προύποθέσεις για την διάγνωση του συνδρόμου της χαμηλής πρόσθιας εκτομής (LARS).

Δείτε το βίντεο

 

Τελευταία Νέα - Blog

ΔΕΙΤΕ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ

01 01 01 01 05

Στοιχεία Επικοινωνίας

Ηροδότου 22, Γλυφαδα, 16675
Για ραντεβού καλέστε μας στο 210-9620858 και 6986747401